Książkowy blog

Listopad to czas zadumy. Wspominanie bliskich zmarłych, odwiedzanie ich grobów oraz refleksje nad sensem życia na stałe wpisały się w klimat tej niezwykle pochmurnej pory roku. Nikt nie wyobraża już sobie Święta Zmarłych spędzanego z dala od swojej rodziny. Ludzie potrzebują wtedy siebie bardziej niż kiedykolwiek, by razem oddawać się rozmyślaniom i czerpać ciepło z własnych relacji. Nigdy nie wiadomo, kiedy kogoś zabraknie wśród członków rodziny. Warto wykorzystać każdą chwilę na to, aby, nawet w milczeniu, pobyć razem. Długi jesienny spacer, zwłaszcza wieczorem, kiedy na grobach stoją już i palą się znicze, pozostawia w człowieku nieodparte wrażenie ulotności i przemijalności tego, co piękne.

Szkoda tylko, że wiele osób traktuje to święto bardzo dosłownie i tylko tego dnia odbywa podróż na groby bliskich. Na co dzień zapomina się o tym, co było. Patrzy się tylko na następne cele i na przeszkody, które trzeba pokonać, by dostać to, co się chce. Ludzie widzą teraz tylko to, co jeszcze mogą dostać. Zapominają, że kolejny samochód, dom lub ciuch nie zastąpią ciepła, które daje tylko drugi człowiek. A ponieważ każdego dnia można stracić kogoś ważnego, trzeba cieszyć się każdym dniem i powtarzać bliskim, jak wiele znaczą.

Pamięć o tych, którzy odeszli, powinna być żywa cały czas. Wspomnienie zmarłej osoby sprawia, że żyje ona w naszych umysłach, a odmówiona modlitwa wypełnia serce zwyczajną ludzką miłością. Nie można dopuścić, by problemy dnia codziennego całkowicie przysłoniły to, co w życiu najważniejsze. Skromne, ale godne życie potrafi przynieść satysfakcję i być źródłem szczęścia. Zatem niech nasz sposób bycia zapewni chwalebną pamięć u bliskich, kiedy i nas zabraknie.

No Comments »