Posts Feed
Comments Feed

Istota erotyzmu człowieka

Seksualność jest wrodzoną, naturalną zależnością układu ludzkiego oraz jednym spośród głównych czynników motywujących do przyjmowania więzi i kontaktów międzyosobowych, mającym przejaw biologiczny, mentalny, społeczno-kulturowy i hedonistyczny. Seksualne siły fizjologiczne człowieka poddaje się rozwojowi poprzez doświadczenia życiowe.
Homo sapiens jest świadomy własnej seksualności, której hierarchia istotności modyfikuje się dla niego w korelacji od cyklu życia, szczebla rozwoju osobowości, sumy doznań witalnych, bogactwa życia duchowego, zmian światopoglądowych, cech osobowości (charakteru, siły potrzeby seksualnej). Działanie na wartość seksualności wzbudza też całokształt przekształceń społecznych - laicyzacja i wolności obecnych społeczeństw a także miejsce wzorów związanych z seksualnością w systemie aksjonormatywnym (uczucia, powodzenie, sens życia). W cywilizacji zachodniej postuluje się społeczną akceptację względnej wolności seksualności, nie poddawanie jej ocenianiu etycznemu, nie jednoczenie z wartościami teologicznymi.
Stosunek seksualny, którego istota i głębia są zależne od całokształtu osobowości partnerów ma przełomowy wpływ na ich osobowości, co modyfikuje aktywnośc w ludzkiej wspólnocie. Seksualność jest gruntownym elementem komunikacji międzyludzkiej, pierwotną formą komunikacji niewerbalnej, wyrażanej meta sygnałami. Akt seksualny formułuje generalne potrzeby człowieka, których elementy są oczekiwane we wszystkich układach interpersonalnych, jak atrakcyjność, przywiązanie, zaufanie, poszanowanie, zaangażowanie, zadowolenie i bezpieczeństwo.
Zaburzenia seksualne mają miejsce, gdy wrodzona zależność fizjologiczna podlega ograniczeniu lub zniekształceniu, bądź pozostaje w krańcowej dysharmonii z innymi sferami osobowości człowieka.

No Comments »

Comments are closed.