Książkowy blog

Domy Moje najwcześniejsze opracowania w firmie architektonicznej nie były proste. Otóż kiedy już je wykonywałam ciągle coś nie pasowało. A to linia była nie taka, a to roślinka nie w tym miejscu co trzeba i tak w kółko. Wydawało mi się to znacznie bardziej łatwe, lecz gdy patrzyłam na to z boku. Ciężko było mi się przystosować, że wciąż ktoś mnie gani i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo wiele planów trzeba było robić po nocach – nie mam pojęcia, ale to jest oczywiste – nie wiedziałam, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tej chwili byłam pewna, że będą one moim powołaniem. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak łatwo jak wspomniane projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą złączyć.Oczywiście nigdy nie ubawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Nareszcie odnalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z czynności zawodowej, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie mocno zadowolone, projekty budowlane były przygotowane zawsze na czas i z niezwykłą starannością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Mogłam być z siebie mocno dumna. Wreszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak dobrze. Mam skrytą nadzieję na awans za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: czemu nie mogło być tak z samego początku?

No Comments »

Domy Moje najwcześniejsze opracowania w firmie architektonicznej nie były proste. Otóż kiedy już je wykonywałam ciągle coś nie pasowało. A to linia była nie taka, a to roślinka nie w tym miejscu co trzeba i tak w kółko. Wydawało mi się to znacznie bardziej łatwe, lecz gdy patrzyłam na to z boku. Ciężko było mi się przystosować, że wciąż ktoś mnie gani i próbuje instruować. Przecież ja to wszystko znakomicie wiedziałam. Nie jestem pewna, może to ten stres, który towarzyszył mi co dnia, może lekkie poczucie znużenia, bo wiele planów trzeba było robić po nocach – nie mam pojęcia, ale to jest oczywiste – nie wiedziałam, że pierwsze kroki mogą być aż tak ciężkie… Któregoś dnia dostałam zlecenia na projekty budowlane. I od tej chwili byłam pewna, że będą one moim powołaniem. Nic nie wychodziło mi do tej chwili tak łatwo jak wspomniane projekty budowlane. Znałam dosłownie wszystko o nich. Jakich narzędzi użyć, jak przybliżyć, jak zrobić idealną perspektywę, co ze sobą złączyć.Oczywiście nigdy nie ubawiłam się tak dobrze przy swojej pracy. Nareszcie odnalazłam coś co przynosiło mi wiele satysfakcji z czynności zawodowej, którą wykonuję. Szefostwo było ze mnie mocno zadowolone, projekty budowlane były przygotowane zawsze na czas i z niezwykłą starannością. Nie są to moje słowa a właśnie ich. Mogłam być z siebie mocno dumna. Wreszcie uświadomiłam tym wszystkim, którzy mnie oceniali na co mnie naprawdę stać. I nie tylko oni byli tym zaskoczeni, ja sama nie mogłam wyjść podziwu, że wszystko poszło mi tak dobrze. Mam skrytą nadzieję na awans za to wszystko co wykonuję dla firmy. Tylko wciąż się zastanawiam: czemu nie mogło być tak z samego początku?

No Comments »