Troszke o mnie:
Nazywam się Agnieszka Jarosińska. Ukończyłam dwu letnie policealne Medyczne Studium Zawodowe MEDYK w Zielonej Górze przy ul. Wazów 44. Otrzymałam tytuł Technik Masażysta o bardzo dobrych wynikach.
Nabyłam również doświadczenie z zajęć praktycznych, które odbyłam:
w Domu Pomocy Społecznej dla Kombatantów w Zielonej Górze przy ulicy Lubuskiej 11 (oddział reumatologii),
Szpital Wojewódzki w Zielonej Górze przy ulicy Zyty 19 na oddziałach chirurgi, neurologi, kardiologi oraz wewnętrznym,
Klub Spotrowy Lechia w Zielonej Górze przy ulicy Sulechowskiej 37,
Zespół rehabilitacji dzieci i młodzieży niepełnosprawnej Promyk przy ulicy Głowackiego 8a.
Ponad to pełniłam wolontoriat w Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej Hospicjum im. Lady Ryder of Warsaw w Zielonej Górze przy ulicy Zyty 26. Ukończyłam Kurs Pierwszej Pomocy z wynikiem bardzo dobrym. Ostatnio zakończyłąm staż, który odbyłam w DPSie.
Jestem osobą sumienną i otwartą , lubiącą pracę z ludźmi. W każdej sytuacji jestem odpowiedzialna i zawodowo przygotowana.
Masaż jest jedną z najstarszych dziedzin wiedzy lekarskiej.
Historia masażu wywodzi się ze Starożytności, kiedy to był on częścią obrzędów religijnych, a z czasem części oddziaływań medycyny ludowej. Zapoczątkowany w Indiach i Chinach, stanowił naturalną metodę leczniczą.
Już Hipokrates, a potem Celsus i Galena wskazywali na wykorzystanie masażu w poszczególnych jednostkach chorobowych. W Starożytnej Grecji masowano sportowców przed zawodami, aby natłuścić ich ciała oliwką. Ponieważ w Średniowieczu nastąpił zastój nauk medycznych, również i masaż przestał być powszechnie stosowany.
W XVI wieku techniką masażu zajął się francuski lekarz Ambroże Paré. W wyniku badań nad fizjologią masażu oraz w oparciu o obserwację pozytywnych skutków masażu u chorych po operacjach, w swojej pracy naukowej ogłosił on masaż jako oficjalną metodę leczenia.
Tym samym problemem zajmował się w XVII wieku lekarz Friedrich Hoffman (1600- 1672). Opierając się na własnych badaniach i obserwacjach opracował program stosowania masażu w licznych przypadkach chorobowych.
W XIX wieku największy wkład w rozwój masażu leczniczego włożył szwedzki lekarz Per Henrik Ling (1776- 1839). Został on współautorem szwedzkiej gimnastyki, w zakres której wchodzi masaż leczniczy.
Zasady masażu ze wskazaniami i przeciwwskazaniami do jego wykonywania określił holenderski lekarz Johan Mezger (1839- 1909). Powołał on do życia prawdziwą szkołę masażu klasycznego i uważany jest za autora masażu naukowego.
Istotny wpływ na rozpowszechnianie masażu miała również polska myśl naukowa. Dzięki publikacjom naukowym lekarza Izydora Zabłudowskiego (1851- 1906) masaż był traktowany na równi z innymi działami wiedzy medycznej. Wraz z rozwojem fizjologii i neurofizjologii powstawały nowe metody masażu: segmentarny, limfatyczny, łącznotkankowy i okostnowy. W Polsce wielu wybitnych fachowców z zakresu rehabilitacji leczniczej zajmuje się propagowaniem masażu, jednak program studiów medycznych jest w dalszym ciągu bardzo ubogi w elementy rehabilitacji i masażu.
Masaż klasyczny
Jest to zabieg od wielu lat popularny, ponieważ stosuje się go najczęściej. Posiada on wiele zalet, dlatego jest tak skuteczny. Można go zastosować prawie przy każdej jednostce chorobowej. Masaż klasyczny jest metodą leczenia fizykalnego zewnętrznych i wewnętrznych objawów chorobowych. Polega na mechanicznym drażnieniu tkanek. Wywiera pośredni i bezpośredni wpływ na nasz organizm. Składa się z chwytów, ruchów i opracowań ( głaskania, rozcierania, ugniatania, oklepywania, wibracji, roztrząsania, wałkowania), których celem jest nie tylko leczenie, lecz także zapobieganie wielu chorobom.
W masażu klasycznym możemy wyróżnić: masaż leczniczy, relaksacyjny, pobudzający, sportowy, izometryczny, kosmetyczny, wspomagający odchudzanie.
Masaż sportowy
Jest to zabieg, który wspomaga osiągnięcia możliwie najlepszego rezultatu sportowego i przeciwdziała urazom.
Klasyczny masaż sportowy jest jednym z najbardziej rozpowszechnionym i najbardziej stosowanych zabiegów wchodzących w skład odnowy biologicznej. Często zdarza się, że klasyczny masaż sportowy stosowany jest jako jedyny z całego zestawu środków i metod. Oczywiście, działanie masażu będzie dopiero w pełni skuteczne, gdy się go zastosuje łącznie z pozostałymi składowymi odnowy biologicznej, dobierając i dozując je w zależności od konkretnego wysiłku, okresu treningowego, aktualnego stanu wytrenowania sportowca oraz jego stanu zdrowia.
Klasyczny masaż sportowy jest efektywnym środkiem w walce ze zmęczeniem, likwiduje ból powstały podczas wysiłku, przyspiesza procesy powrotu organizmu do stanu prawidłowego, pomagając mu wrócić po posiłku do stanu wyjściowego 2, 3 krotnie szybciej. Ma istotny wpływ na zachowanie gibkości, siły, szybkości oraz na zwiększenie zdolności pracy. Masaż jest nieodzownym towarzyszem rozgrzewki przed zawodami czy treningiem, przy czym zawodnik nie traci niezbędnej do startu energii. Oprócz tego służy profilaktyce urazowej oraz przywracaniu zdrowia zawodnikowi po jakże w sporcie licznych kontuzjach. Odgrywa też znaczną rolę w psychicznym przygotowaniu zawodnika, poprawiając jego samopoczucie, wyrabiając odpowiednią motywacje i wywołując odpowiednie stany emocjonalne.
Dozowanie masażu sportowego uzależnione jest od płci i wieku zawodnika, stanu jego wytrenowania, stopnia reaktywności neurowegetatywnej, rodzaju uprawianej dyscypliny sportowej, wielkości obszaru masowanego oraz od pory roku. U kobiet stosuje się masaż mniej intensywny i słabszy niż u mężczyzn; ta sama zasada obowiązuje przy masowaniu juniorów w stosunku do seniorów. Sportowców o dużej masie mięśniowej, uprawiających dyscypliny siłowe, należy masować energicznie i silniej niż u zawodników startujących w sportach technicznych i precyzyjnych, którzy mają mniejszą masę mięśniową. U sportowców zbyt pobudliwych, u których dominuje stan wzmożonej pobudliwości układu współczulnego (sympatykotonicy), stosuje się masaż o długim czasie trwania, małym natężeniu i łagodnych bodźcach, natomiast zawodników o spokojnym charakterze, mało aktywnych, u których dominuje układ przywspółczulny (parasympatykotonicy), należy masować krótko, energicznie i z dużą siłą bodźców. Zastosowanie masażu w poszczególnych dyscyplinach sportowych jak również wielkość obszaru masowanego uzależniona jest od specyfiki uprawianych dyscyplin rodzaju oraz intensywności treningu, okresu rocznego cyklu treningowego, a także indywidualnych zróżnicowanych reakcji powysiłkowych sportowców.
Podsumowując: klasyczny masaż sportowy jest najbardziej wszechstronnym i praktycznym środkiem odnowy biologicznej.
Zapraszam więc do mojego gabinetu.
Proszę także o kontakt telefoniczny, postaram się pomóc w każdej sytuacji, jak tylko będę mogła.
Classic - Agnieszka Jarosińska
ul. Kazimierza Wielkiego 9/4 Zielona Góra
Masaz.zgora.pl
