Dobroczynny wampir
hirudo, czyli pijawka.Sama nazwa hirudoterapia pochodzi od łacińskiej nazwy
- Do hirudoterapii mogą być wykorzystywane tylko pijawki należące do gatunku hirudo medicinalis stanowiącego nie więcej niż 0,3% populacji wszystkich gatunków pijawek. Mogą to być: pijawka lekarska apteczna (Hirudo medicinalis officinalis), pijawka lekarska lecznicza (Hirudo medicinalis medicinalis) bądź pijawka lekarska orientalna (Hirudo medicinalis orientalis)
Zabiegi leczenie pijawkami przystawiania pijawki do chorego miejsca na ciele pacjenta wykonywane są przez profesjonalną terapeutkę z certyfikatem Hirudoterapii.
W czasie przyssania pijawki zachodzą dwa procesy:
1. zepsuta krew znajduje swe ujście,
2. pijawka lekarska uwalnia wiele substancji do krwioobiegu, w szczególności hirudynę, prostaglandyny, adelinę, galantynę, hialuronidazę, lipazy, neurotransmitery, antyelestazy.
Podczas zabiegu pijawka przylega szczelnie do skóry, zapobiegając przedostawaniu się do organizmu bakterii. Ranka jest chroniona przed przedostaniem się bakterii opatrunkiem jałowym - opatrunku nie należy po żadnym pozorem usuwać, bowiem grozi to zakażeniem. Po zabiegu do 24 godzin z małej rany może wyciekać krew, spowodowane jest to antykoagulacyjnymi właściwościami hirudyny zawartej w ślinie pijawki lekarskiej. Mogą również występować zaczerwienienia skóry lub pieczenie wokół rany, ustępujące po kilku dniach. Ran nie należy rozdrapywać, należy je przetrzeć spirytusem lub zastosować maść zapobiegającą swędzeniu.
Jeśli zaobserwuje się nieprawidłowości w procesie gojenia ran, należy skontaktować się z lekarzem przeprowadzającym zabieg hirudoterapii.
Comments Off